Çocukları inşaata, inşaatı güvencesizliğe mahkum ettiler
ANKARA (DİHA) - Türkiye'nin en ağır üretim süreci olan inşaatlarda güvencesiz, sigortasız çalışan inşaat işçileri, emeklerinin karşılığını alamadıkları gibi dayatılan koşullardan dolayı durumlarına şükretmek zorunda bırakılıyor. Ankara'daki inşaatlarda çocuk yaşlarda çalışmak zorunda bırakılan Reşit Yalçın, savaş mağduru olarak okulunu bırakmak zorunda kalırken, Muhammed Acar da çalıştığı inşaatşlarda okul harçlığını çıkarmaya çalışıyor.
Türkiye’dek 2 milyon 62 bin 440 kişi inşaatlarda çalışıyor. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın paylaştığı resmi verilere göre, inşaatlarda sigortalı çalışan işçi sayısı ise 1 milyon 546 bin 830. Yine Sosyal Güvenlik Kurumu’nun düzenlediği Kayıt Dışı İstihdam Çalıştayı’nda ortaya çıkan verilere göre inşaat alanında çalışanların yüzde 35’i, yani 551 bin 610'u sigortasız.
En ağır iş yükünün yaşandığı inşaatlarda, yaşanan sorunlar sadece sigortasız çalışmakla da sınırlı değil. Her türlü sosyal güvenceden yoksun çalışan inşaat işçileri, düzenli bir işten yoksun oldukları gibi çoğu zaman emeklerinin karşılığını da alamıyor. Kentleri inşaa sürecinin isimsiz kahramanları olan işçiler, emek sömürüsünün en yoğun olduğu sektörde, güvenceli çalışmak isteğinde.
Emek sömürüsü alanı
Ankara'nın Çankaya ilçesine bağlı Maltepe Mahallesi’ndeki inşaatlarda çalışan işçiler, yaşadıkları sorunları anlattı. Kürdistan’daki savaş nedeniyle okulunu terk eden ve ailesine bakmak için İdil'den Ankara’ya çalışmaya gelen 11 çocuklu ailenin 18 yaşındaki üyesi Reşit Yalçın, İdil’deki saldırı ve yasakların başlamasıyla birlikte okullarının kolluk güçleri tarafından karargaha çevrildiğini, bundan dolayı okulu bırakmak zorunda kaldığını ifade etti.
Saldırılar ucuz iş gücü haline getirdi
Dış cephesi yapılan bir inşaatın önünde harç karıştırıp ustalara malzeme taşıyan Yalçın, yaşadıklarını şu sözlerle anlattı: “Babam yıllar önce vefat etti. İki ablam üniversite okuyor ailem babamın emekli maaşıyla geçiniyor. Ben de bir ay önce çalışmak için buraya akrabalarımın yanına geldim. Aldığım paranın büyük bir kısmını aileme gönderiyorum bu şekilde geçiniyoruz.”
Çocuk yaştaki inşaat işçileri
Okul arkadaşlarının bir kısmının Mardin’e gidip okullarına devam ettiğini, bir kısmının ise kendisi gibi okullarını bırakmak zorunda kaldığını ifade eden Yalçın, Kürdistan’daki saldırıların bitmesi ve okuluna başlayacağı günleri bekliyor.
Onun gibi 18 yaşındaki Muhammed Acar ise Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi’nde İlaç Müessili Bölümü'nde öğrenci. Acar, vize sınavlarının ardından aradaki boşluğu okul ihtiyaçlarını ve harçlığını çıkartmak için inşşatta çalışarak geçiriyor.
Sigortasız çalıştığını belirten Acar, emeğinin karşılığını alamadığını ifade etti.
‘Emekli maaşı yetmiyor’
50 yaşındaki emekli Mehmet Korkmaz da inşaatlarda çalışarak geçimini sağlamaya çalışanlardan. İlerleyen yaşına rağmen ağır koşullar altında mermer taşıyarak yaşamını sürdürmeye çalışan Korkmaz, tek başına 5 kişiye baktığını, emekli maaşı yetmediği için inşaatlarda mermer ve fayansçılık yaptığını dile getirdi. Korkmaz, yaşadığı hayatı şu sözlerle anlattı: “6-7 ay önce emekli oldum. Ama emekli maaşıyla geçinemiyorum. Tek başıma 5 kişiye bakıyorum ve bir çocuğum okuyor. Okul ihtiyaçları ve dershane masrafı derken emekli maaşı yetmiyor. 4 aydır inşaatlarda mermer ve fayansçılık yapıyorum ayda ortalama 20 gün çalışıyorum geri kalan zamanda da iş arıyorum bu şekilde ancak evimi geçindirebiliyorum.”
Güvencesiz çalışmak zorunda olanları tercih ediyorlar
Türkiye’de ucuz iş gücü olarak görülen yabancı işçiler de sigortasız bir şekilde inşaatlarda çalıştırılıyor. Afganistan’dan 3 yıl önce Türkiye’ye gelen Abdullah Muhammedi de ucuz iş gücü olarak inşaatlarda çalışan emekçilerden biri. Muhammedi, “7 kardeşim var. Kardeşlerim ailemle Afganistan’da burada kazandığım paranın bir kısmını aileme gönderiyorum. Henüz çalışma iznim yok çalışma iznim olmadığı için de güvencem yok, sigortasız çalışıyorum. Hem kendi ihtiyaçlarım için hem de aileme para gönderebilmem için sigortasız çalışmak zorunda kalıyorum” ifadelerini kullandı.
(şk/kk/öç)
